يادمان باشد كه....

بشر موجودي اجتماعي است و معاشرت براي او يك نياز فطري به شمار مي رود.

اما اين معاشرت ها. دوستي ها و ميهماني دادن و ميهماني رفتن خود اصولي دارد كه

اگر رعايت نشود قطعا دردسر ساز خواهد شد.پس يادمان باشد؟!

1-در معاشرت و دوستي  فردي را انتخاب كنيم كه هم سطح خودمان باشد

(از نظر اقتصادي).نه بالاتر و نه پايين تر چون معاشرت با بالاتر از خود باعث

حسرت خوردن مي شود و رفت و آمد با پايين تر از خود ممكن است موجب غرور

شود.

2-با افرادي معاشرت كنيم كه از لحاظ فرهنگي با ما همخواني داشته باشند.

رفت و آمد يك خانواده مذهبي با خانواده اي كه چندان پايبند اصول و عقايد

مذهبي نيستند.آزاردهنده است.

3-با كسي معاشرت كنيم كه بدانيم واقعا دوست مان دارد.

4-معاشرت و ميهماني دادن و ميهماني رفتن نبايد وسيله اي  براي  به رخ كشيدن

دكوراسيون  منزل مان باشد.

5-در معاشرت نيز مانند هر چيز ديگر بايد حد اعتدال را رعايت كنيم.

همديگر را سالي يك بار ديدن خيلي كم است و اگر هر هفته هم چند بار همديگر را

ببينيم زياد است.

6-هيچ گاه بدون هما هنگي و سرزده و بي موقع به ديدن ديگران نرويم.

7-هيچ گاه خود را به كسي تحميل نكنيم. اگر چند بار به كسي سر زديم و جواب

نگرفتيم شايد طرف مقابل تمايلي به رفت و آمد با ما ندارد.

8-در ميهماني اگر با خود فرزند خردسال مان  را برديم . حواس    مان  باشد كه

آسيبي  به وسايل ميزبان  نزند.

9-هرگز اجازه ندهيم ميزبان  با هر زباني به ما بفهماند كه موقع رفتن است.

قبل از ان خودمان خداحافظي  كنيم و برويم.

10-بعضي ها دير رفتن به ميهماني  را نوعي كلاس  مي دانند و جالب اين جاست كه

زودتر از بقيه نيز ميهماني را ترك مي كنند اما بر عكس  اين نوع رفتار به نحوي

توهين اميز است.

باتشكر*سايه*